آفتاب‌پرست می‌تواند دمش را مانند صدف حلزون پیچ دهد، مانند ملخ بجهد، خود را سر و ته از بند رخت آویزان کند و خود را به شکل و رنگ هر چیزی در بیاورد، اما به نظر می‌رسد هیچ‌کس، نه حلزون پیچ در پیچ، نه ملخ سبز و نه جوراب راه راه دلشان نمی‌خواهد با او دوست شوند.

او تنها و غمگین است. تا این‌که بالاخره آفتاب پرستی دیگر را پیدا می‌کند که حاضر است با او دوست شود و هر دو مانند رنگین‌کمان رنگارنگ می‌شوند.