مادر عزیزم

من دنبال پرونده‌ای هستم که اگر بگویم، باور نمی‌کنی.

پس چیزی درباره‌اش نمی‌نویسم.

زود برمی‌گردم.

دوستت دارم.

امضا: کارآگاه زبل

نمی‌توانستم تکه‌کاغذ گمشده را پیدا کنم. به تکه‌هایی که توی دستم بود، نگاه کردم. من، کارآگاه زبل، به فکر فرو رفتم. بعد گفتم: «من همه‌اش به چیزی که توی دستم بوده، نگاه کرده‌ام. شاید باید به چیزی نگاه کنم که توی دستم نیست.»

آنی پرسید: «آخه چطور ممکن است چیزی را که نیست، نگاه کنی؟»

من مایکل، کارآگاه زبل هستم. هیچ دستیاری ندارم و تنها کار می‌کنم. به خانه‌ی آنی رفتم. آنی گفت: «یک نقاشی از سگم کشیدم، گذاشتم روی میز ولی ناپدید شد». گفتم: «فقط بگو ببینم این خانه در مخفی یا دالان پنهانی ندارد؟»

کارآگاه سیتو در قایق روی رودخانه اروند می‌بیند یک نفر که مثل روح به نظر می‌رسد در حال فرار است. کارآگاه و دستیارش از قایق پیاده می‌شوند تا بفهمند چرا روح فراری داخل استادیوم فوتبال رفته و وسط تماشاگران پنهان شده.

کارآگاه سیتو و چین‌می‌ادو رفته‌اند رشت که خوش بگذرانند، اما باز هم درگیر معمایی پیچیده می‌شوند. البته این‌دفعه آن‌ها با یک معمای جنگلی روبه‌رو می‌شوند! آیا کارآگاه سیتو بالأخره از راز جنگل‌های هیرکانیِ گیلان سر درمی‌آورد؟

در غار علیصدرِ همدان یک قایق سوراخ و یک سبد مخصوص چیدن انگور پیدا شده! هیچ‌کس نمی‌داند این‌ها چه ربطی به هم دارند. قرار است کارآگاه سیتو و دستیارش معمای قایق و سبد انگور را حل کنند.