رامونا حالا هفت سال و نیمه شده و هفت سال و نیمگی واقعاً سن پردردسری است! چون نه آن‌قدر بزرگ است که بتواند در خانه تنها بماند و نه آن‌قدر کوچک که با ویلاجین تخس بازی کند و یا مثل آن وقت‌ها خرگوش کوچولوی مامان شود! آخر مگر می‌شود که او همیشه‌ی خدا دختر کوچولوی مامانش باشد؟

اگر قرار باشد یک‌نفر در خانواده‌ی ما معروف بشود، آن یک‌نفر من هستم، قبول داری؟

هر‌چه باشد من کسی هستم که توی برنامه‌ی نوآ و لیلی با ماهی تازه زده‌اند زیر گوشش! بعدش، یکهویی، آن‌ها راهی آمریکا می‌شوند تا فیلم بسازند و من را از برنامه‌شان می‌گذارند کنار!

البته مدی نقشه‌ی معرکه‌ای دارد تا من را ببرد توی مسیر سوپراستار شدن، اما فقط یک گرفتاری وجود دارد، یعنی دو تا... پدر و مادرم!