جم جمک برگ خزون، بازآفرینی تازه ای از ترانه-متلی به همین نام است. این دومین اثر از میان بازآفرینی متل‌های ایرانی است که از سوی انتشارات موسسه پژوهشی تاریخ ادبیات کودکان منتشر می‌شود. (نخستین آن: رفتم به باغی) روش نویسنده برای تازه کردن متل‌ها برآمده از یک نیاز اساسی بوده است. متل‌های ایرانی با همه زیبایی در آهنگ و ریتم، یا سرشار از کنش‌های خشن هستند، (رفتم به باغی، دیدم کلاغی، سرش بریده، خونش چکیده) که کودکان از شنیدن آن‌ها حس ناایمنی، نامهربانی و خشونت می کنندف یا این که از جنبه ساختاری شکسته و ناتمام هستند و آن لذتی که چرخه روایت کامل به کودک می‌دهد، در آن‌ها وجود ندارد.