«آلبرت اینشتین» از همان ابتدای کودکی کارهایش را به روشی خارق‌العاده انجام می‌داد. او به جای فکر کردن به کمک کلمه‌ها، به وسیله‌ی تصاویر فکر می‌کرد و این روش ویژه‌ی فکر کردنش به او کمک کرد تا مفاهیم بزرگی را مثل ساختار موسیقی و یا اینکه چرا قطب‌نماها همیشه به سمت شمال هستند درک کند و کم‌کم در تلاش برای کشف رازهای هستی بربیاید. بقیه‌ی مردم او را فقط یک خیالباف می‌دیدند، اما اینشتین به خاطر کنجکاوی‌ و شیوه‌ی خاص تفکرش، توانست به یکی از بزرگ‌ترین دانشمندان جهان تبدیل شود.

جودی دمدمی یک «انگشتر حال‌نما» جایزه می‌برد. هر کس نگین انگشتر را فشار دهد،‌ رنگ نگین عوض می‌شود و انگشتر حالش را نشان می‌دهد.

جودی می‌خواهد به کمک این انگشتر،‌ آینده‌ی دیگران را پیشگویی کند. جالب اینکه بعضی از پیشگویی‌هایش درست از آب در می‌آید!

جودی دمدمی امروز تصمیم گرفته که در آینده دکتر شود. از خوش‌شناسی‌اش،‌معلم علوم از بچه‌ها می‌خواهد که هر کس درباره‌ی بخشی از بدن انسان تحقیق کند.

اما دردسر از جایی شروع می‌شود که جودی تصمیم می‌گیرد تحقیق خود را با یک عمل شروع کند. او می‌خواهد شکم قورباغه‌ی برادرش را باز کند تا دل و روده‌اش را ببیند و دوباره آن را بخیه بزند!