به «ماکاموشی»، جزیره‌ی جوندگان جسور، خوش آمدید!
مـن جرونیمو استیلتُن هسـتـم. سـردبیـر پُرفـروش‌ترین روزنـامه‌ی جزیره ی ماکاموشی. ولی بیشتر دوست دارم داستان‌های ماجراجویانه بنویسـم. کتـاب‌هـای من تـوی مـاکامـوشـی مثل تـوپ صـدا می‌کنند و حـسـابـی پُرفروش انـد! ازپنیر سوئیسیِ تازه خوشـمزه‌تر و از پنیر چدارِ کهنه تند‌و‌تیزترند. سبیل‌چسب و بامزه‌اند، خنده‌دار و فرا موش ‌نشدنی. دهنتان را آب می‌اندازند، به سبیل‌هایم قسم!

یکی از بدترین کابوس‌های زندگی‌ام به حقیقت پیوست! بالاخره افتادم به چنگ گربه‌ها! همه‌چیز از آنجا شروع شد که پسرعمویم، تراپولا، راضی‌ام کرد با همدیگر برویم به جست‌وجوی یک جزیره‌ی نقره‌ای شناور. سوار بالن شدیم و راه افتادیم. ولی قبل از اینکه حتی فرصت کنیم بگوییم «نون‌پنیر‌خیار» کشتی گربه‌های راهزن بهمان حمله ‌کرد. گربه‌ها ما را دزدیدند و تهدید کردند برای شام ما را می‌پزند و می‌خورند. آیا جان سالم به در می‌بردیم... یا سر از کاسه‌ی سوپ‌خوری گربه‌ها در‌می‌آوردیم؟

یا خداوندگار پنیرها! عجیباً غریباً! همه‌ی موش‌های دوست و آشنا می‌گفتند من را اینجا و آنجا دیده‌اند که فلان کار را می‌کنم. اما خودم یادم نمی‌آمد! نکند داشتم عقلم را از دست می‌دادم؟ یعنی بالاخره پنیر را به آب داده بودم؟ نه! خیلی زود فهمیدم چی به چی است. یک جرونیموی دیگر، درست شکل من، دوره افتاده بود و خودش را جای من زده بود. بدتر از همه «جریده‌ی جوندگان» را از چنگم در آورده بود. باید روزنامه‌ام را از پنجه‌ی حریص آن طمع‌کار در می‌آوردم. ولی آخر چطوری؟

عجیباً پنیرا! می‌گفتند سر‌و‌کله‌ی یک شبح توی مترو پیدا شده. می‌گفتند مترو را تسخیر کرده. حتی از فکرش هم سیبیل‌هایم می‌لرزید. ولی مجبور بودم برای تهیه‌ی گزارش ویژه‌ی جریده‌ی جوندگان بروم دنبال این ماجرا. همه راه افتادیم که تَه‌وتوی ماجرا را درآوریم. همان موقع بود که فهمیدم با وحشتناک‌ترین ماجرای عمرم طرفم... شبح مترو شبح یک گربه بود!