ادی در انتظار یک زندگی طبیعی است، اما شیوه‌ی زندگی مادرش »همه یا هیچ« است. یک روز جشن و غذای فراوان و روز دیگر قابلمه‌های خالی و تنهایی برای ادی. »همه یا هیچ« هرگز به زندگی طبیعی نمی‌رسد، ولی ادی امیدش را برای رسیدن به آرزویش از دست نمی‌دهد.