چه تصمیم سختی! آمبر براون باید بین گذراندن تعطیلات با مامان و نامزد او و یا رفتن با پدر به نیویورک یکی را انتخاب کند. اما او نمی‌خواهد انتخاب کند. با این همه، پدر و مامان اصرار دارند که تصمیم‌گیری به عهده‌ی او باشد. و همه چیز وقتی به هم می‌ریزد که کلی گرین، شاگرد جدید پا به کلاس آن‌ها می‌گذارد.

چه‌طور جرات می‌کند به او بگوید: عزیزم؟! آمبربراون توی بد دردسری افتاد! اوضاع بدجوری به هم ریخته و همه‌چیز هی بد و بدتر می‌شود. بدتر از همه این‌که مامانش قرار است با مکس ازدواج کند! آیا آمبر می‌تواند کاری کند که همه‌چیز دوباره مثل قبل روبه‌راه شود؟

همه‌اش تقصیر پدر و مادر آمبر براون است. انگار هیچ‌کدام حواس‌شان به آمبر نیست. مامان بدون آمبر برای دیدن خاله پام به کالیفرنیا می‌رود و باز بدون آمبر در دیسنی‌لند خوش می‌گذراند. پدر هم وقتی قرار است با او باشد، یادش می‌رود و با غریبه‌ها قرار می‌گذارد. آمبر دارد از ناراحتی می‌ترکد!

یک روز صبح فیلیکس از خواب بیدار شد و سطلی بالای سرش احساس کرد که با اتفاق‌های ناخوشایند روز، آب آن کم و کم‌تر می‌شد. فیلیکس فهمید که برای به دست آوردن شادی و داشتن سطلی پر از آب، باید با مهربانی کردن به دیگران سطل آن‌ها را پر کند. وقتی به خوشحال کردن دانش‌آموزان و معلمان مدرسه پرداخت، سطل آن‌ها پر از آب شد و پس از آن سطل خودش هم پر شد و در نتیجه آرامش و شادی بیشتری پیدا کرد. داستان فیلیکس و سطل‌های مهربانی به یادمان می‌آورد که دستیابی به شادی و سعادتمندی از راه قسمت کردن شادمانی میان مردم دنیا ممکن خواهد بود.

ماجراهای بامزه‌ی میمون و کیک آن‌ها ساده و کنجکاو هستند. دوست دارند سؤال های مهم بپرسند. بعضی وقت‌ها با همدیگر موافقند. بعضی وقت‌ها، نه. اما همیشه دوست‌های خوبی برای هم هستند. میمون ناراحت است. دندانش گم شده است. یعنی کیک به او کمک می کند؟ آن ها دوست جدیدی پیدا می کنند.

دوره آبی یک مجموعه مانگای ژاپنی است که توسط سوباسا یاماگوچی نوشته و تصویر شده است. یاتورا یاگوچی دانش آموزی محبوب با نمرات عالی است، اما مخفیانه با احساس پوچی و سرخوردگی دست و پنجه نرم می کند. بعد از بازدید از باشگاه هنری دبیرستانش، تصمیم می گیرد تا هنر را دنبال کند. ...