مادر عزیزم

من دنبال پرونده‌ای هستم که اگر بگویم، باور نمی‌کنی.

پس چیزی درباره‌اش نمی‌نویسم.

زود برمی‌گردم.

دوستت دارم.

امضا: کارآگاه زبل

رزاموند بیشتر وقت‌ها عجیب‌وغریب است. امروز یکی از آن وقت‌ها بود. با سورتمه، چهار تا گربه‌اش را پشت سرش می‌کشید: خپل، مخمل، گوله، تیله.

رزاموند به طرف کارآگاه برفی رفت و به او گفت: «هدیه‌ی تولدت را گم کرده‌ام.»

من، مایکل، کارآگاهِ زبل هستم. من از هیچ‌چیز نمی‌ترسم، جز یک چیز. امروز به مهمانی دعوت شده‌ام، برای جشن تولد آنی. آنی یک سگ دارد به اسم گرگی، که ازش می‌ترسم. اما مشکلی پیش آمده است!

مادر عزیزم

من پرونده‌ای توی دستم دارم. دارم به یک لاکپشت کمک می‌کنم. امیدوارم این پرونده سرعتش بیشتر از سرعت لاکپشت باشد.

دوستت دارم، مایکل، کارآگاه زبل

من مایکل، کارآگاه زبل هستم. هیچ دستیاری ندارم و تنها کار می‌کنم. به خانه‌ی آنی رفتم. آنی گفت: «یک نقاشی از سگم کشیدم، گذاشتم روی میز ولی ناپدید شد». گفتم: «فقط بگو ببینم این خانه در مخفی یا دالان پنهانی ندارد؟»

توی اتاق قدمی زدم و همه‌جا را با دقت نگاه کردم. گفتم: «توی این اتاق اثری از هشت‌پا نمی‌بینم. آخرین‌بار، آن را کی دیدی؟» اُلیور شانه‌اش را بالا انداخت و گفت: «دقیق یادم نیست. دیروز وقتی از بازی برگشتم، از جیبم درش آوردم و…»