مجموعه‌ی کلاس اولی کتاب اولی برای بچه‌های تازه باسواد‌شده است تا بتوانند تمرین خواندن کنند. این مجموعه تا به حال در ۵ سطح چاپ شده. سطح اول با حروف محدودتر شروع شده و به ترتیب سطوح حروف جدید به مجموعه‌ها اضافه شده است. حتماً حتماً با صبر زیاد و روی خوش به بچه‌ها گوش کنید و اجازه بدید انقدر بخوانند و اشتباه کنند و دوباره بخوانند تا بالاخره خواندنشان قوی شود. به آنها بگویید که اگر کلمه‌ای سخت است هیچ ایرادی ندارد که از شما بپرسندش. در پایان هر کتاب هم چند سوال و فعالیت به بچه‌ها داده شده تا بیشتر تمرین کنند.
این کتاب‌ها به بچه‌ها کمک می‌کند تا از باسواد شدنشان لذت ببرند.

مجموعه‌ی کلاس اولی کتاب اولی برای بچه‌های تازه باسواد‌شده است تا بتوانند تمرین خواندن کنند. این مجموعه تا به حال در ۵ سطح چاپ شده. سطح اول با حروف محدودتر شروع شده و به ترتیب سطوح حروف جدید به مجموعه‌ها اضافه شده است. حتماً حتماً با صبر زیاد و روی خوش به بچه‌ها گوش کنید و اجازه بدید انقدر بخوانند و اشتباه کنند و دوباره بخوانند تا بالاخره خواندنشان قوی شود. به آنها بگویید که اگر کلمه‌ای سخت است هیچ ایرادی ندارد که از شما بپرسندش. در پایان هر کتاب هم چند سوال و فعالیت به بچه‌ها داده شده تا بیشتر تمرین کنند.
این کتاب‌ها به بچه‌ها کمک می‌کند تا از باسواد شدنشان لذت ببرند.

مجموعه‌ی کلاس اولی کتاب اولی برای بچه‌های تازه باسواد‌شده است تا بتوانند تمرین خواندن کنند. این مجموعه تا به حال در ۵ سطح چاپ شده. سطح اول با حروف محدودتر شروع شده و به ترتیب سطوح حروف جدید به مجموعه‌ها اضافه شده است. حتماً حتماً با صبر زیاد و روی خوش به بچه‌ها گوش کنید و اجازه بدید انقدر بخوانند و اشتباه کنند و دوباره بخوانند تا بالاخره خواندنشان قوی شود. به آنها بگویید که اگر کلمه‌ای سخت است هیچ ایرادی ندارد که از شما بپرسندش. در پایان هر کتاب هم چند سوال و فعالیت به بچه‌ها داده شده تا بیشتر تمرین کنند.

این کتاب‌ها به بچه‌ها کمک می‌کند تا از باسواد شدنشان لذت ببرند.

ترمزدستی و چراغ‌راهنما اسم دو تا وسیله توی ماشین نیستند، آن‌ها دو تا دوست هستند که قرار است به کمک هم مأموریت بزرگی را انجام بدهند؛ گرفتن ارث و میراث بابابزرگ پول‌دار از یک بزمجه!


خانم گلابی در را باز کرد و ما را فرستاد تو. اتاق زیاد شبیه اتاق شکنجه نبود. برعکس، خیلی هم قشنگ بود. سر درنمی‌آوردم نقشه‌ی برادرزاده‌ی دکتر اکبر خبری چه می‌توانست باشد. در را که بست، با هیجان گفت: «نظرتون چیه بریم روی تخت بپربپر کنیم؟»

به تشک تخت اشاره کرد: «این تشک فنری می‌تونه شما رو تا سقف بندازه بالا! یالا بیایید امتحان کنید!»

چی؟ دقیقاً از ما چه می‌خواست؟ یعنی یک سیستم دستگیری توی سقف کار گذاشته بود که قرار بود وقتی بپریم بالا، دستگیرمان کند؟

خانم گلابی تندتند جیب‌هایش را گشت و دوباره گفت: «زود باشید تنبل‌ها! دلتون بازی نمی‌خواد؟»

نع! من که در آن موقعیت دلم بازی نمی‌خواست. ناسلامتی من جاسوس بودم!

ترمزدستی و چراغ‌راهنما اسم دو تا وسیله توی ماشین نیستند، آن‌ها دو تا دوست هستند که قرار است به کمک هم مأموریت بزرگی را انجام بدهند؛ گرفتن ارث و میراث بابابزرگ پول‌دار از یک بزمجه!

فکر کنم این‌جا دیگر ته خط است (این جمله مال یک فیلم است، ولی درمورد من واقعیت دارد). این زیرزمینِ زشت، با کلی وسایل زشت و کتاب‌های زشت و در‌ودیوار زشت، حق من نبود. منی که این‌همه بی‌گناهم! اما از یک چیز مطمئنم؛ بزمجه‌ی بابابزرگ هم دقیقًا یک جایی توی همین خانه است، بزمجه‌ی بی‌مصرفی که معلوم شد اصلاً بزمجه نیست و من به‌خاطرش دارم جانم را از دست می‌دهم. ای کسی که بعد از من این نوشته‌ها را می‌خوانی! ماجرای واردشدنم را به این شهر و بعد به این خانه، از اول تا این لحظه (که احتمالاً لحظات آخر است)، در قسمت‌های سفید کتاب‌هایی که این‌جاست برایت می‌نویسم تا بدانی که زندانی‌شدن و مردن حق من نبود. هرچند، وقتی مرده باشم دانستن و ندانستن تو هیچ کمکی به من نمی‌کند.

حداقل اگر آن بزمجه‌نما را دیدی، اول نجاتش بده بعد هم گم‌وگورش کن!