پوملو، فیل فیلسوف صورتی، توی باغچه زندگی می‌کرد! آخر او یک بچه‌فیلِ معمولی نبود. او عاشق کنسرت‌های شلوغ بود و همین‌طور عاشق یازدهمین تربچه، توی سومین ردیف باغچه. پوملو فیلی بود که با همه‌ی فیل‌ها فرق داشت. او عاشق یک سنگ کوچک خاکستری بود؛ می‌دانی چرا؟ چون آن سنگ را هیچ‌کسی دوست نداشت! آیا دلت می‌خواهد بدانی پوملو عاشق چه چیزهای دیگری بود؟

گاهی بچه ها خط کشی ها و قوانین دنیای بزرگ تر ها را به هم می زنند. آن ها به ما یادآوری می کنند قوانین، قراردادهایی خودساخته است.

اما این قواعد می تواند به هم بخورد تا آرامش و آسایش بیشتری برای مان ایجاد شود.

این قوانین گاهی عذاب آور است. یعنی زندگی ما چنان تحت تاثیر قرار آن ها قرار می گیرد که جسم و بدن و روح و جان مان همگی آزرده می شود.

سوفیا، خرسیِ دوست‌داشتنی‌اش را در ساحل گم کرد، اما انگار هیچ‌کسی جز دریا عروسک او را ندید...
داستانی تاثیرگذار و دلنشین که نشان می‌دهد، اگر چیزی در قلبمان خانه کرده باشد، هیچ‌وقت گم نمی‌شود.