اگر مثل پوملو یک فیل فیلسوفِ صورتی کوچولو بودی، با خرطومِ درازت چه‌کار می‌کردی؟ مثلاً با خرطومت کلاهِ گِرد و پیچ‌پیچی درست می‌کردی؟ یا از شاخه‌های گوجه‌فرنگی آویزان می‌شدی و تاب می‌خوردی؟ یا اینکه با خرطومت توت‌فرنگی‌های خوشمزه و رسیده را از بالای بوته‌ها می‌چیدی؟ پوملو، فیل صورتیِ فیلسوف، وقتی خوشحال است، ابرها را می‌شمارد! یا اینکه توی پوستِ گردو می‌نشیند و روی شبنمِ برگها قایق‌سواری می‌کند. تو چی؟ دوست داری وقت‌هایی که خیلی خوشحالی، چه‌کار کنی؟

پوملو، فیل فیلسوف صورتی، یک روز صبح که از خواب بیدار شد، احساس کرد که همه‌چیز عوض شده! او توی باغچه زندگی می‌کرد، اما باغچه مثل همیشه نبود؛ توت‌فرنگی‌ها مزه‌ی همیشگی‌شان را نداشتند و شلغم‌ها هم مثل همیشه جوابش را نمی‌دادند. پوملو مطمئن شد که باغچه باغچه‌ی همیشگی نیست. کم‌کم احساس تنهایی کرد. او می‌خواست بداند چه اتفاقی افتاده. بعد فکر کرد که باید از باغچه‌اش برود، ولی کجا؟ فکر می‌کنی پوملو چه‌کار کرد؟

فیلسوف بزرگی مثل ارسطو می‌گفت شگفتی یا همان پرسشگری آغاز فلسفه است. اما حالا دختر کوچولوی داستان ما نشان می‌دهد که خیال‌بافی  رویاپردازی هم می‌تواند شروع فلسفه باشد. او می‌تواند با یک کش کوچولو آن‌قدر فکرش را کش بدهد تا برسد به طناب‌پیچ کردن همه‌ی بدجنس‌ها و نجات دنیا!

بیشتر کودکان سؤال هایی دارند که نمی پرسند. آنها به همه چیز فکر می کنند اما چون شیوه ی تفکر و استدلال را نمی دانند فکرهایشان معمولاً سرگردان و سؤال هایشان بی جواب می ماند. مجموعه ی کودک فیلسوف به کودکان می آموزد که چگونه سؤال کنند، چگونه فکر کنند و چگونه به جواب برسند.